12 Mayıs 2011 Perşembe

sevgili 'ben kızımın delisiyim' daha güzel yazamazdın ellerine,yüreğine sağlık

Anlaşılamamak / Anlaşamamak

Adamın biri halısını 110 akçeye satıyormuş, oradan geçen biri “bu halının değeri 150 akçe eder, çok ucuza satıyorsun” demiş. Adam dönmüş ve “ama ben 110’a kadar saymayı biliyorum” demiş. Bu kıssayı, yazının devamında da anlaşılacağı gibi moralimin bozulduğu bir gün eşim anlatmıştı. O gün bana ilaç gibi gelmişti ve o gün bugündür karşımdakinin sayabildiğinden fazlasını saymam.
Sen ne söylersen söyle, karşındakinin anladığı kadar değil midir konuştuğun. Bazen uzun uzun anlatırsın, bazen kısaca söyleyip anlaşılmasını beklersin. Her iki durumda da anlaşılmadığını fark edince üzülürsün buna. Anlaşılmamak üzer seni çünkü anlaşılman gerekmektedir. Anlaşılasın ki, anlaşabilesin.
Bu ne yazık ki her zaman böyle olmuyor çünkü ne yaparsak yapalım hayatımızda hep var 110’dan fazla sayamayan insanlar. Sen 130’la ilgili bir şeyler anlatırsın ama karşındakinin 130’u algılama ihtimali bile yoktur. Belli etmemiştir ki sana sadece 110’a kadar saydığını ya da sen anlamak istememişsindir bugüne kadar, sevgin o kadar büyüktür ki görememişsindir. Belki de hayatının tam ortasında olan atsan atılmaz, satsan satılmaz biridir ve sen her daim o insana hayatının içerisinde yer vermek zorundasındır.
Yaşadım bunu… Her iki durumu da yaşadım. Hayatımın içinde, çıkarılamazların arasında var böyleleri. Gel sana 150’ye kadar saymayı öğreteyim desen, o da neymiş bana bu kadarı yeter diyenler de var, öğret bakalım deyip öğreniyormuş taklidi yapanlar da. Gerçekten tahammülü zor oluyor, sinirler geriliyor kimi zaman ama çözüm de o kadar açık ki. 110’a kadar olan sayılarla konuşmaktan başka bir çare var mı? Ben artık öyle yapıyorum ve herkesin anlayacağı dilde konuşuyorum. Bazense 1 bile demiyorum, konuşmaya ya da anlatmaya hiç gerek görmüyorum.
Kafam rahat… Ben rahat… Susmak güzeldir bazen… Yazmaksa en güzel…

6 yorum:

  1. http://benkızımındelisiyim.blogspot.com dan alıntıdır.
    Tekrar ellerine sağlık... Yazınızı blogumuzda paylaşmamıza izin verdiğiniz için tekrar teşekkürler...
    sevgiler..

    YanıtlaSil
  2. Ben teşekkür ederim yazımı paylaşılmaya değer gördüğünüz için..
    Sevgiler..

    YanıtlaSil
  3. gerçekten de yazmak konuşmaktan daha güzel değil mi? ben de seviyorum...kolayıma geliyor. ben içimi döküyorum, karşımdaki ne kadarını almak istiyorsa alıyor...

    YanıtlaSil
  4. Ahh keşke o son cümleyi uygulayabilsem...
    Olmuyor ,110'luk sayanlara 130'luk 150'lik değer vermemeyi öğrenemedikçe işim zor:) kırılmaya devam...yazanın , paylaşanın eline sağlık :)

    YanıtlaSil
  5. süper bi yazı çok begendim bi çogumuzun duygularına tercüman olucak bi yazı olmuş bundan sonra takipçinim:)

    YanıtlaSil
  6. çok güzel çok manidar bir yazı, çok beğendim, blogumu izliyormuşsunuz, ben de geleyim dedim, çok tatlı bir prenses varmış meğer burada :D Allah bağışlasın

    YanıtlaSil